kar yağdı bugün ilk kez.
üşüttüm.
üşütmeden önce üşüdüm.
kabahat havada değildi, ben üşüdüm.
hasta da değilim,üşüdüm sadece.
içime sindi soğuk.
herkes üşüdü.
bu yüzden üşüttük hepimiz.
havada değil kabahat.
[audio:http://www.aylakadam.org/audio/Feridun_Duzagac-Oysa_ellerin.mp3]
Yalnızlık kadar, evrende gezinen bir uydu kadar, Everest’in Tepesi kadar, Lut Çukuru kadar üşüdüm… Bunları düşünürken pencerede kahve fincanı elimi yakıyordu acımasız. Kar Ankara’yı teskin ediyor, onu örtüyordu uyusun da üşümeyi unutsun diye.
Karın Ankara’daki yağışını özledim. Penceremden lapa lapa yağan karı izlediğim, arkadaşlarımla dışarı çıkıp gecenin ortasında karda dolaştığım geceleri sayıkladım… Sen yazınca daha bir alevlendi içimde. Anakrayı mı gelsem acaba bu karlı günlerde?
hava yeni kararmıştı.etrafına aldırmadan bir telaşla attı kendini dükkandan dışarı.sonra…sonra birden kar taneleri düşmeye başladı. yüzüne gözüne kirpiklerine konmaya başladılar.ne kadar da güzeller diye düşündü uzun zamandan sonra beklenen ilk kar tanelerinin üstüne düşmüş olması ayrı bir mutluluktu onun için.çocukça saf bir mutluluktu…
kr, ankara… çok laf ederim bunlar üzerine ama şimdi şunu söylemek istiyorum: sevgili aylak adam, sen buraya şarkıalr koyuyorsun ya arada, onların bi büyüsü var. geçenlerde meleklerin sözü var’ı burda dinledim, nasıl etkileyiciydianlatamam. sonra şimdi f.d.’nin şarkısı. radyoda dinlediğin şarkılar farklı gelir ya aynen öyle oluyor.
@yasmin, seninkinin benim yazdığımla da değiştirebilirdik sanki. seninki üstte benimki altta olsa mesela
@sepia,radyodan müzik dinlemek güzeldir. sürpriz gibi. seçtiğim müzikleri beğendiğine de sevindim. berlirlediğimiz bir konsept üzerine seçme albüm yapacağımı söylemiştim ama daha henüz onu yapamadım. olacak ama. buradaki şarkıları da “müzik” kısmından indirebilirsiniz.
kullanmak istediğinize göre beğendiniz sanırım.o gün yağan karın altındaki hislerimdi…istediğiniz gibi kullanabilirsiniz:)
karlar düşer.. onlar düşer ben ağlarım : )
@yasmin, sen yorumunu yazmaya başladıktan sonra zaten burada kullanılmaya başlıyor. benden, senden, bizden demiştik ya başlarken, öyle işte. şimdi aklıma bir kış çekilen ve karda yürürken Ankara’nın karanfil’inde akşam vakti dinlediğinizde içinizii ısıtacak soundtrack’i ile “Serendipity” geldi. neyse…
@eyean, senin bendeki görüntün ağlamakla yan yana değil :)
üşüyen yürek olunca, üşütmek kolay oluyor.Ama havadan değil üşümeler, hepsi yürekten…
Karanfil’den şimdi geldim :) Dost’un önünde kar tanelerini seyrettiğim iki gün önceki güzel manzara yoktu ama olsun. Seviyorum çoğunluğun sevmediği Ankara’yı :)
@pembedeniz, yürekten üşütünce de antibiyotikle geçmiyor.
@banu, ben de özledim Ankara’yı. Bir haftasonu vakit bulursam geleceğim inşallah. Ayarlamaya çalışıyorum ama bakalım. Geçenlerde yemekteyken “Anakra’yı severim” dediğimde çok şaşırmışlardı. Her şehir güzeldir aslında, her şehir sevilir, içinde sevdiklerin olunca.
Keşke tüm hstalıklarımız somut olsa, ağrıyan yanımızı tutp gösterebilsek ve reçetesini tutuştursa birileri elimize.Gitsek ve alsak reçetedekileri, iyileşsek sonra…
Ama antibiyotik ve ağrı kesicilerin hükmü geçmez yürek acılarında…
soğuk gecelerde yaşardık biz aşklarımızı kar yağarken ıssız odada içe kapanık şekilde acı çekip uyurduk…süper bi yazıymış mükemmel..
kar yagarken sevgin geldi yag yag her kar tanesine senın adını yazdım her seferinde sen vardın yanaklarımda sıcak dudaklarımda kalbim senle ısındı hava sogukken ben karla ısındım çünkü sen vardın tenımde bedenimde ruhumda sen yagıyordun bana gelmeyecek eriyecektin aam senın verdiğin kısa mutluluk bir ömre bedeldi sen yagıyordun görüntüde bir buz parçasında ama derinde bin türlü çeşiti vardı her kar tanesi kalbime bin darbe gibiydi sen yağıyordun kalbime adını kar a yazdım dilruban ise …..(iatfen) mazıden kalnlar