Seni Kendime Sakladım…

Aşk başlamadan güzel,
Kalplerde heyecan
Bakışlarda korku olduğu zaman güzel…
Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,
Başkaları görmesin diye çabalayış,
Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman…
Aşk başlamadan güzel….
Ümit Yaşar Oğuzcan
Öyle zamanlarım oldu ki bu mısraların acısını çok yaşadım. Zaman geldi, bu mısraların mutluluğunu tattım. Zaman oldu, bu mısraları okuyup pişman oldum. Şimdi öyle anlarım var ki bu mısralar ne bendekini anlatıyor, ne de ışık tutuyor önüme. Zamanın durduğu bir yerde bedenim hapsolmuşken bile, ruhumun özgür olduğu rüyalarım anlatıyor sadece beni, içimden geçenleri. Kendime itiraf etmekten korktuğum duygularımı, özgürlüğümü yaşayabildiğim tek yerde itiraf ediyor benden içerdeki.
Öyle güzellikler yaşanıyor ki ben bende yokken geceleri, zamanın durmaması sinirlerimi bozuyor. Sabah kalkıp uyanınca, gerçekle buluştuğumda onu bütün gün yaşatıp saklayabileceğim iki yere hapsediyorum, biri kalbim, diğeri aklım. Ayazdaki ağaçların sesinde, yağan yağmurun verdiği huzurda, karda yürürken aklımdaki durakta bekleyen hatıralarda buluşuyoruz sonra. Sonra tekrar saklıyorum. Kimseler bilmiyor buluştuğumuzu, kimseler görmüyor seni. Hatta kendime bile yalan söylüyorum bilmesin diye. Bir dahaki buluşmaya kadar çok özlüyorum seni…

özlemek ne garip bir fiil tıpkı ölmek gibi.
bilmem kaçıncı okuyuşum bu yazıyı…
ezberlemek istedim adım gibi…
bu yazıyı okuyunca ben de bir garip oluyorum şimdi. O zamanlar geliyor da aklıma, aklımı başımda tutamıyorum.
ne zaman bi hüzün çökse bu yazıyı okur buluyorum kendimi. öyle ki hüzünler uğramıyor artık uzuun zamandır benliğime. bir bu, bir de bir önceki işte.
nostalji köşesinden şansıma hüzün çıktı..
güzel anlatmış, güzel yaşamış-yaşatmışsın.. eline sağlık..