Aylak Adam…

Ölüm..

Death
Ölüm sessiz gelirdi,
Kapıyı çaldı bu defa, açtım.
"Uğradım" dedi
Giderken, yalnız gitmedi.
Vedalaştık.Sonra tekrar geldi,
"Tanrı misafiriyim" dedi,
"Belki çıkar giderim buradan arada birileriyle
…ama gelirim geri yine
…merak etme!"
"Tanrı misafiriyim bir ömür"
Sessiz dinledim,
Düşündüm.
aylak adam

Ölüm güzel şey; budur perde ardından haber.
Hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?
Güzel Şey, N.Fazıl kısakürek

Hayat

« Gemi…
Yazmamak… »

This entry was posted on Pazartesi, Ağustos 7th, 2006 at 00:17 and is filed under Halet-i Ruhiye, Şiir. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

10 Responses to “Ölüm..”

  1. northwind der ki:
    Ağustos 7th, 2006 at 19:42

    bir bakisina hasret gidisler
    ölüm olacak bizi birakmamacasina saracak olan

  2. ... der ki:
    Ağustos 7th, 2006 at 22:06

    işte…
    bile bile halen mücadele içindeyiz be might

  3. gencay der ki:
    Ağustos 8th, 2006 at 20:16

    birde ben olacağım
    ölünce kadar bırakmamacasına saracak sevecek olan

  4. Ersin Eser der ki:
    Ağustos 8th, 2006 at 22:59

    Öteki dünyada
    Akşam vakitleri
    Fabrikamızın paydos saatinde
    Bizi evlerimize götürecek olan yol
    Böyle yokuş değilse
    Ölüm hiçde fena birşey değil…

    Orhan Veli

  5. passive der ki:
    Ağustos 9th, 2006 at 14:08

    ölüm ancak tüm yalanları gerçekler

    “ölüm geldi hiç bir şeye benzemiyordu beni kendine benzetti” hilmi yavuz

  6. aylak adam der ki:
    Ağustos 9th, 2006 at 23:46

    ölüm garip birşeymiş. insan hiç ölmek istemiyormuş aslında. ama Allah’ın en büyük adaletiymiş ölüm. kimse ölenle ölmezmiş aslında. anladım ki siz de kabullenmişsiniz ölümü en az benim kadar. en güzeli de bu aslında, ölümle yaşayabilmek. her daim hatılamak belki de. bir şaka olmadığını ve azrailin can alırken yaş sormadığını unutmamak belki de.

  7. Gri toz bulutu der ki:
    Ağustos 20th, 2006 at 14:37

    Ben artık korkmuyorum, herşeyde bir hikmet var,
    Gecenin sonu seher, kışın sonunda bahar,
    Belki de bir bahçeyi müjdeliyor şu duvar..

    Birer ağaç altında sevgilimiz, annemiz,
    Gece değmemiş sema, dalga bilmeyen deniz,
    En güzel, en bahtiyar, en aydınlık, en temiz,
    Ümitler içindeyim, çok sükür öleceğiz…

    Ziya Osman Saba

  8. uyuyankar der ki:
    Mayıs 25th, 2007 at 07:17

    güzel bir şiir yüreğine sağlık…ölüm çizgisini düşünürken aklıma hep takılan ve sürekli düşündüğüm, son sözdür….ölen bir insanın son sözü ne olur hep ona takılırım…

  9. avare ütopik .....=) der ki:
    Şubat 13th, 2008 at 16:54

    doğmak ölmeye başlamaktır …..=) yüksek sadakat ..

  10. Betül Emine der ki:
    Şubat 14th, 2008 at 19:52

    “Bedenimiz ruhumuzun içine diri diri gömüldüğü etten bir tabut değil midir? Varlığını inkar değil, tabutumu fırlatıp atma isteği benimki…” (Kuzey Erkil)

    Mehmet Eroğlu’nun “Düş Kırgınları” adlı kitabından…
    ölüm denince hep dilimde dolanır durur…

≡ Yorumunuz