Karanlığın Gözleri…
şimdi yoksun
seni düşünebilirim artık
tutar ellerini öperim uzun uzun
kimseler ayıplayamaz beni yokluğunda
seni nasıl sevdiğimi anlayamazlar
işte gözlerin işte dudakların
senin olan ne varsa karşımda duruyor
ayaklarını dilediğim yere götürebiliyorum artık
sevdiğim şarkıları söyletiyorum dudaklarına
ve hoyrat ellerimle seni
her gün biraz daha güzelleştiriyorum
bütün resimler sana benziyor
hayret
bütün aynalarda sen varsın
nereye gitsem peşimden geliyorsun
şimdi sigarasın dudaklarımda
biraz sonra beyaz bir kağıt
ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın
kimse yokluğunda bunca sevilmedi
kimse yokluğunda ilahlaşmadı bu kadar
saçların böyle daha güzel
sen daha güzelsin
gelecek mutlu günlerin ışığında
her şey daha güzel
ne var ki ayrılığın adı kötüye çıkmış
yoksa bin yıl daha yaşamak isterdim
ve seni bin yıl daha ayrılıklar içinde sevmek isterdim
ama biliyorsun
nihayet ben de bir insanım
umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
hiç gelmeyeceksin sanıyorum
o zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime
katran gibi bir yalnızlık sarıyor içimi
yalnızlığımdan utanıyorum
beni sevmesen ölürdüm
beni sevmesen bir çakıl taşıydım şimdi
beni sevmesen bir duvar gibi sağırdım
kördüm bir at kadar
ölümden acıydım
ölümden beterdim
beni sevmesen dünyayı bütün insanlara zindan ederdim
beni bu kadar saracak ne vardı
kanıma girecek göz bebeklerime oturacak
bir sen fani gibi dudaklarımdan eksilmeyecek
ne vardı hiç karşıma çıkmasaydın
bu kör olası gözler görmeseydi seni
ne vardı güzelliğini bilmeseydim
bir dua gibi bellemeseydim adını
ne vardı bütün gece gözlerimi tavana dikerek
seni düşünmeseydim
belki karşımda değilsin yanılıyorum
bu gözler senin gözlerin değil aldatıyorlar
beni karanlığın gözleri olmalı
bunlar bana böylesine keder veren
gülmeyi, yaşamayı haram eden
bir karanlığın gözleri olmalı
öyleyse sen hiçbir yerde yoksun
sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım
yalan bu geçici sevinç, bu nur, bu ışık
bu karanlığın ortasında yanan alev gözler
bu kadeh içki gibi aydınlık
ne dedimse inanma
seni değil kendimi anlatıyorum
sen istediğin kadar varlığın ta kendisi ol
ölümsüzlüğün ta kendisi
ben günden güne yok olmaktaydım
bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
anlıyor musun
gökyüzü güneş olsa
sensiz karanlıktayım
Ümit Yaşar Oğuzcan
Nisan 9th, 2006 at 09:33
Kasım 2005′te yazmıştım bu şiiri buraya ama şimdi koymak nasip oldu. Ümit Yaşar’ı severim. Güzel yazmış, beni yansıtmasa da beğendim. Kimse üstüne alınmasın, şiir güzel…
Mart 18th, 2007 at 01:48
off off…
Mart 18th, 2007 at 20:35
“off off..” ? güzel şiirmiş de, sanırım o zamandan bu zaman birseyler değişti? ya da artık seni mi yansıtıyor? bu oflamanın sebebi nedir? ;)
Mart 18th, 2007 at 22:10
zamanı ile, bu şiiri burada paylaşmadan aylar önce tam bu şiirdeki gibi bir halim vardı ama bana off dedirten o halim değil. bu şiiri buraya koyduğum zamanki, askerdeki halim. dün gece oturup şiiri okurken tekrar o zamanlara gitti aklım. ne zor zamanlardı dedim içimden. askerliğin zorluğu da değildi mesele.. mesele içimdeki sıkıntıydı, içimden söküp atamadığım sıkıntı. kimselerle konuşamadığında içnde bir kemirgen gibi dolaşan sıkıntı. anlattığında sana sigara yaktıran bir sıkıntı.
sonra dün gece bu şiiri okurkenki halimi düşündüm. aklımdakileri süzdüm ince bir elekte. yaşadıklarımı düşündüm. anlamsız geldi herşey, yaptığım hataların beni süreklediği çıkmazlar geldi. elimdeki hiçliğin boğazıma yapışan boğuculuğunu hissettim. sonra boşverdim herşeyi.
Mart 19th, 2007 at 01:51
boşvermek lazım bazen. bazen de peşi sıra gitmek. ince bir çizgi var derler ya işte o çizgiden var ikisi arasında. dilerim senin adına herşey daha güzel olur.
Eylül 10th, 2007 at 01:08
hangi can benim çektiğim acıyı çekti hangi kalp seni benim ki kadar sevdi hangi yürek uğruna ölmek istedi…
Eylül 10th, 2007 at 01:11
bu arada şiir çok güzel ne diğim ne kadar şey olursa olsun yaşamak güzel diyolar ya bence öle deil yaşadıkça çok acı çekioz çok canımız acıyo y
Şubat 1st, 2008 at 02:46
ben şapkaları sewerim renk renk boy boy sapkalar melon şapkalar ..küçük şapkalar …
Şubat 11th, 2008 at 13:13
offf offf…gerçekten offf çekmek geliyo insanın içinden bu şiirleri okudukça ama şiir bu işte….