Gecenin tam ortasına doğru akıp gidiyor zaman. Elime almaya çalıştığım kumdan heykellerim gibi parmaklarımın arasından süzülüp gidiyor. Soğuk pencereme vuran iri yağmur taneleri düzensiz bir senfoni oluşturuyor. Onlara eşlik ediyorum dilimin ucuyla. Usulca bir müzik açıyorum. Keman senfonisi, Farit Faryad caliyor. Bu bir ağıt olmali diye düşünüyorum. Keman ağlıyor, gözyaşları cama vuruyor. Silmek istiyorum gözyaşlarını, silemiyorum. Elimin izi kaliyor penceremde. Anlıyorum ki içeride kalmışım sevdiğimin gözyaşlarını silemeden.

Gecenin tam ortasına doğru akıp gidiyor zaman. Pes ediyorum ve uyuyorum sonra. Bir rüya görüyorum. Kırmızı pelerinli bir güzel, yalnızca masmavi iki çift göz. Deniz mavisi gözlerinde kendimi görüyorum. Hırçın dalgalarla boğusuyorum gözlerinde. Elimi uzatıyorum, yakalayamıyorum. Hiç konusmuyor benimle. Arkasını dönüp gidiyor ağır adımlarla. Ben de gitmek istiyorum fakat önce soğuk bir nesne yalıyor yüzümü, sonra sıcacık bir esinti başımdan aşağıya. Gözlerimi açıyorum. Kirik bir ayna ve kanayan yaralarım. Anlıyorum ki dışarıda kalmışım giden sevgilinin binlerce aksinde.

Hayat nasil diye soruyorlar. Cok dusundum. Hayatimin nasil oldugunu bilmiyorum ama nasil hissettigimi sanirim artik biliyorum. Ne iceride kalabildim bir cift gozyasi icin ne de disariya cikabildim bir cift goz icin. İşte bu benim yaşamım.

Konuk Yazar: Sailor

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.