Gün…

Düşünüyorum,
Uçsuz bucaksız bir sahildeyiz seninle,
Gökte ay yok, yıldızlarsa fersiz
Dalgalı, köpük köpük, kumlarla oynaşan bir deniz
Her yer, ufuk karanlık; ne bir çizgi ne bir iz
Olmuyor,
Düşünüyorum,
Eski bir masa, mürekkepli bir kalem,
Oturmuşum dalgın, uzaklardayım
Dışarıda gece, her yerde kasvet
Yazılmıyor, yazamıyorum, hayret!
Olmuyor,
Ne ressam olmam, ne de bir şair,
Hiçbiri fayda vermiyor,
Karşımdaki manzaraya gölgeler,
Aklımdaki kelimelere kafiyeler düşmüyor.
Biliyorsun,
O güneş yüzün olmadan,
Ruhum ışık almıyor.
Ay ışıksız, deniz renksiz,
Ufkum hep karanlık, kelimeler aciz…
Oysa,
Bir baksan bana, gülsen,
Ay dönmezdi yüzünü güneşe, sen varken…
aylak adam
(Girne, 17.03.2008)

Oysa,
Bir baksan bana, gülsen,
Ay dönmezdi yüzünü güneşe, sen varken…
ben de düşünüyorum:
kafiyelerin dansı ancak bu denli samimi,
yürekten ve sade ve durgun ve elemli ve buğulu bir hava rengine girebilir…yani çok güzeldi..yüreğine ve yazdırana teşekkür ettim..
güzel olmuş.ben de beğendim:)
sen varken..
sen varken sözcükler şaşırırdı kendini
hafif bir baş dönmesi sarardı benliğimi
oysa şimdi yoksun
ben kaçıyorum kendimden,sevgimden,senden..
yüreğine sağlık :)
sizin dörtlükler de benim şiiri aratmıyor yalnız :) benim şiir varken altına böyle güzel dörtlükler döktürürek gölgeleyemezsiniz benim şiirlerin güzelliğini ona göre ;)
aman efendim sizin şiirinizi gölgede bırakmak haddime mi düşmüş :))
düşmüş düşmüş :) ben anladım sitemde gözün var.