Gün…
Düşünüyorum,
Uçsuz bucaksız bir sahildeyiz seninle,
Gökte ay yok, yıldızlarsa fersiz
Dalgalı, köpük köpük, kumlarla oynaşan bir deniz
Her yer, ufuk karanlık; ne bir çizgi ne bir iz
Olmuyor,
Düşünüyorum,
Eski bir masa, mürekkepli bir kalem,
Oturmuşum dalgın, uzaklardayım
Dışarıda gece, her yerde kasvet
Yazılmıyor, yazamıyorum, hayret!
Olmuyor,
Ne ressam olmam, ne de bir şair,
Hiçbiri fayda vermiyor,
Karşımdaki manzaraya gölgeler,
Aklımdaki kelimelere kafiyeler düşmüyor.
Biliyorsun,
O güneş yüzün olmadan,
Ruhum ışık almıyor.
Ay ışıksız, deniz renksiz,
Ufkum hep karanlık, kelimeler aciz…
Oysa,
Bir baksan bana, gülsen,
Ay dönmezdi yüzünü güneşe, sen varken…
aylak adam
(Girne, 17.03.2008)
Mart 28th, 2008 at 16:47
Oysa,
Bir baksan bana, gülsen,
Ay dönmezdi yüzünü güneşe, sen varken…
ben de düşünüyorum:
kafiyelerin dansı ancak bu denli samimi,
yürekten ve sade ve durgun ve elemli ve buğulu bir hava rengine girebilir…yani çok güzeldi..yüreğine ve yazdırana teşekkür ettim..
Mart 31st, 2008 at 09:08
güzel olmuş.ben de beğendim:)
Nisan 3rd, 2008 at 22:19
sen varken..
sen varken sözcükler şaşırırdı kendini
hafif bir baş dönmesi sarardı benliğimi
oysa şimdi yoksun
ben kaçıyorum kendimden,sevgimden,senden..
yüreğine sağlık :)
Nisan 4th, 2008 at 12:43
sizin dörtlükler de benim şiiri aratmıyor yalnız :) benim şiir varken altına böyle güzel dörtlükler döktürürek gölgeleyemezsiniz benim şiirlerin güzelliğini ona göre ;)
Nisan 4th, 2008 at 23:12
aman efendim sizin şiirinizi gölgede bırakmak haddime mi düşmüş :))
Nisan 8th, 2008 at 20:32
düşmüş düşmüş :) ben anladım sitemde gözün var.