Hepimizin kendine göre doğruları, kendine göre kuralları var. Her doğru, kural olmak zorunda da değil; hep bunu iddia etsek de çiğneyip geçiyoruz bazen hepsini. Sonradan görüyoruz doğrularımızın evrensel olmadığını.

En çok atladığımız nokta bu bence yaşarken. Doğru olarak bildiklerimiz, sadece bizim doğrularımız. Başka doğrular da var  ve biz onları bulmaya çalışmayıp kendi dünyamıza kapandığımız sürece çok acı çekiyoruz. Bir çeşit savunma psikolijisine girip bütün suçu hayata atıyoruz.

İş yerindeyim, işlerimi bitirdim ve eve gidebilirim ama nedense içimden birşey yapmak gelmiyor. Can sıkıntısı hiç olmadığı kadar yükseklerde. Çıkıp yapmam gereken işlerim var. Onları da yapmak istemiyorum. Yukarıdaki satırları daha önce yazmıştım ama devam etmek bugüne nasipmiş. Kendi doğrularımı sorgulamaktayım. En büyük acılarımdan biri, doğru olduğuna inandığım şeyleri yapmanın bana nedense zor gelmesi. Hal böyle olunca doğrularım, büyük taşlarım, istediklerim ve birilerinin istedikleri -doğru gördükleri- arasında sıkışıyorum. Üzerimdeki bu ataleti atmak istiyorum. En büyük düşmanım değil mi zaten? Muhtaç olduğum kudret de damarlarımda, biliyorum.

Montaigne 1580′de en büyük düşünü gerçekleştirip Fransa’dan İtalya’ya yolculuk yaptığında her gittiği yerde geride bıraktığı ülkesinden daha farklı doğruların olduğunu görmüş. Ona öğretilenlerin yanlış, dayatılan kuralların anlamsız olduğunu farkettiğinde en büyük kazancının bunu farketmek olduğunu hissetmiş. Aslında hepimizin en büyük sınırlarının sorgulanmamış doğrularımız olduğuna kanaat getirmiş. Ben de öyle düşünüyorum.

Tabiki bu düşüncem doğrularımın yanlış olduğu iddiası değil. Zaten mesele de bu. Sorguladıktan sonra bile geriye doğru olarak kalanlara hayatımda hala tam olarak yer verememiş  olma hissi canımı sıkan ve yanlış olarak bildiklerimin hala devam ettirmesi varlığını. Herkesin hayatında da bu yanlışların varlığını görünce daha güvende hissetmekse en kötüsü. Çünkü herkesçe kabul gören yanlışların hayatımdaki varlığı onalrı doğru yapmıyor. Sadece kendimi kandırıyorum. En zor savaş da doğrularla irade arasında yapılanmış. Doğru mu? Kim bilir!