Bu haftaki çarşı iznim komutanın işleri yüzünden iptal edildi. Gecenin bir vakti yatağımdan kalkıp öğrendim haberi. Neredeyse iki haftadır uykusuzum ama sorun olmaktan çıktı artık. Önceden alışık olduğum 3-4 saatlik uykular burada çok koymuyor. Uykusuzluğa kadar daha önemli sorunlarım var. Diyeceksiniz ki Salı günü neden internettesin. Yine aynı sebepten. Kısa bir sürede komutanın işlerini halledip geri dönüp diğer işleri halletmem ve bir ton eğitime girmem gerekiyor. Arada bari birşeyler yazayım da birilerine birşeyler anlatıp rahatlayayım istedim. Askerde şöyle oturup konuşabileceğim, güvenebileceğim seviyeli, akıllı birine daha rastlamadım. Baydı bu askerlik. Komutanlar da bir garip zaten. Adamlar benden harikalar yaratmamı bekliyor. Bir nevi Matrix’teki program yüklemeye özenmişlik. Zannediyorlar ki o emredince (bu emretme olayı da ayrı birşey zaten) herşey için uygun koşullar hemen sağlanıveriyor, ben de bilmediğim bir süre şeyi biliveriyorum. Anlamadım valla. Şimdi de benden hiç yapmadığım birşey isteniyor: "İngilizce tez yazacağım!!!!" (Nasıl olacaksa?)

Bunun yanında geceleri nöbet tutacağım sibirya soğuklarında yaptığım gibi, nöbetleri yazacağım, eğitimlere gireceğim vs. Bu arada bir diğerine de İngilizce öğretiyorum (Hadi buna bir nebze katlanıyorum). Çözemedim ben bu işi. Zaten bu askerlik başlı başına büyük bir psikolojik sorun. Ben de insanım ya. Beterin beteri var deyip "düşünmeden" bana söyleneni yapmaya çalışıyorum. Bu paraya (12.8 YTL) "askerlik işi" yapılmaz ya! İstifa edip kimsenin olmadığı bir yerde kaybolmak istiyorum. Geçmez bu günler!!!! Ya Sabır…