Aylak Adam…

Sevgili C.Seni nereden tanıdığımın cevabını bulmasaydım, bu kalemi elime alma cesaretini de bulamayacaktım. Yazmak pek âdetim değildir; bilmem hatırlar mısın? Seninki gibi insanların birbirlerini tanıdıkları, birbirlerinin hatırlarını sordukları sımsıcak bir mahalle de büyümedim. Benim büyüdüğüm yerlerde karşı komşusuyla bile selamlaşmayan, zoraki bir merhaba diyen insanlar yaşardı. Benim yaşadığım yerlerde insanlar hep koştururlardı; kaldırımlar kalabalık, trafik [...]

Adı yoktu,İçimde saklı kalmış duygularınÇalınmışlardı bir bir.Geriye kalan ne varsa,Yalnızlık besliyordu onları.Çoğaldıkça onlar kuytu köşelerinde,Saklamak zorlaşıyordu gözlerdenBelki de bu yüzden,Üstü örtülü bir neşe alıyordu beni.Sesini duymak zorlaşıyordu bugünlerde.Tatlı bir hayal olup sarıyordu benliğimi…
Gökyüzü sarsılıyordu yerinden,Beyaza bulanıyordu İstanbulBense deliler gibi,Seni bulup çıkarmaya çalışıyordum yüreğimden.Ve sen,Kayboluyordun karların altında…
Bugünlerde,Ben en çok seni arıyordum İstanbul’da.Hırçın oluyordum,Deli oluyordum.Ama aşık olamıyordum [...]

Sevgili C.,

Son mektubunla kafam allak bullak oldu. Neye sevinmeli, neye üzülmeli?Bu epey geciken satırları okurken rahatsızlığından eser kalmamış olmasını diliyorum. Hasta olduğunu her öğrendiğimde içime ani bir suçluluk duygusu çörekleniyor. Geçen mektupta anlattıklarımla ilintili olsa gerek. Burada her yerde süpermarket görmekten hatırımdaki esnafları yerine koyamaz oldum artık. Bu bende eksiklik hissi yaratıyor ki hiç hoş [...]