Aylak Adam…

"Bir şiir yazmıştım sana da gülmüştün bana, aynen o günkü gibi herşey…"
Bütün hikaye bu düşle başladı. Ben ona bir şiir yazmıştım ve o gülmüştü. Bütün hayatımın başlangıç noktası o günkü o gülüş olmuştu.
Yaşım daha henüz aşkın anlamını kavramaya çalışırken, bizim lisenin önünde hiçbir yeşillik yoktu.  Bütün diğer okulların tersine şehrin göbeğinde değil, dağın taa başındaydı. [...]

Sevgili C.Seni nereden tanıdığımın cevabını bulmasaydım, bu kalemi elime alma cesaretini de bulamayacaktım. Yazmak pek âdetim değildir; bilmem hatırlar mısın? Seninki gibi insanların birbirlerini tanıdıkları, birbirlerinin hatırlarını sordukları sımsıcak bir mahalle de büyümedim. Benim büyüdüğüm yerlerde karşı komşusuyla bile selamlaşmayan, zoraki bir merhaba diyen insanlar yaşardı. Benim yaşadığım yerlerde insanlar hep koştururlardı; kaldırımlar kalabalık, trafik [...]

Sevgili B.Aylar önce attığım son mektubumun geri dönmesiyle anladım cevapsız kalan zamanların sebebini. Yıllar öncesinde, henüz lisedeki o sıcak ve yakın sıraları bırakıp kocaman amfilerde insanlara uzak oturmaya başlamamızın ilk dönemlerindeki duyguları yaşadım mektubu elime uzattığında postacı. Ona sorsan geri dönen bir sürü mektuptan sadece biriydi. Benim içinse tekrar eden tarihin ta kendisi. Bu mektubuysa [...]