sikiş
2010 Ocak | Aylak Adam...

Aylak Adam…

B.yi ararken buldum kendimi…

Evsiz…

Ocak28

soguk kar

Tamam, anladım. O kadar da "iyi" biri değilim. Yeterince, kendimce "iyi" değilim. Biraz daha çabalamam gerek, anladım.ama insanın gözüne bu kadar da sokulmaz ki! Kar yağsın o kadar çok istiyordum ki yağar yağmaz "ne güzel oldu, kar yağdı" dedim. Demez olaydım. Önce ntvmsnbc’deki bir okur dedi ki "Allah evsizlere sokakta kalmışlara yardım etsin, iyi değil bu kar, soğuk". Bir diğeri hemen "bence de beyfendi, Allah yardımcıları olsun" dedi. Aynı günün akşamı bir arkadaşım "Niye öyle diyorsun, evsiz barksız insanlar ne yapacak?" dedi. Evet, ben bilinçsizim, ben düşüncesizim ve de kötüyüm ama bu kadar gözüme sokmasaydınız., iyiydi Şimdi yeniden başladı kar. Allah sokakta kalmışlara, nöbet tutan askerlere ve bundan mağdur olan nicelerine yardım etsin…

posted under Düşünce, Hayat | 7 Yorum »

İki Küçük Paragraf, Koca Bir Yaşam…

Ocak24

yağmur

Gecenin tam ortasına doğru akıp gidiyor zaman. Elime almaya çalıştığım kumdan heykellerim gibi parmaklarımın arasından süzülüp gidiyor. Soğuk pencereme vuran iri yağmur taneleri düzensiz bir senfoni oluşturuyor. Onlara eşlik ediyorum dilimin ucuyla. Usulca bir müzik açıyorum. Keman senfonisi, Farit Faryad caliyor. Bu bir ağıt olmali diye düşünüyorum. Keman ağlıyor, gözyaşları cama vuruyor. Silmek istiyorum gözyaşlarını, silemiyorum. Elimin izi kaliyor penceremde. Anlıyorum ki içeride kalmışım sevdiğimin gözyaşlarını silemeden.

Gecenin tam ortasına doğru akıp gidiyor zaman. Pes ediyorum ve uyuyorum sonra. Bir rüya görüyorum. Kırmızı pelerinli bir güzel, yalnızca masmavi iki çift göz. Deniz mavisi gözlerinde kendimi görüyorum. Hırçın dalgalarla boğusuyorum gözlerinde. Elimi uzatıyorum, yakalayamıyorum. Hiç konusmuyor benimle. Arkasını dönüp gidiyor ağır adımlarla. Ben de gitmek istiyorum fakat önce soğuk bir nesne yalıyor yüzümü, sonra sıcacık bir esinti başımdan aşağıya. Gözlerimi açıyorum. Kirik bir ayna ve kanayan yaralarım. Anlıyorum ki dışarıda kalmışım giden sevgilinin binlerce aksinde.

Hayat nasil diye soruyorlar. Cok dusundum. Hayatimin nasil oldugunu bilmiyorum ama nasil hissettigimi sanirim artik biliyorum. Ne iceride kalabildim bir cift gozyasi icin ne de disariya cikabildim bir cift goz icin. İşte bu benim yaşamım.

Konuk Yazar: Sailor

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

posted under Konuk Yazar | 3 Yorum »

Kar…

Ocak19

kar

Bu kış uzun zamandır beklediğimiz kar İstanbul’a nihayet yağdı. Daha önce zili çalıp kaçan çocuklar gibi yapmasına kızmıştım. Bu sefer kabahati başka. Kar dediğin lapa lapa yağmalı, toprağı örtüp biraz etrafı ısıtmalı. Lapa lapa yağsa da sevgiliyle yürüsek şöyle bir üstünde. Karın ezilen sesi gelse kulaklarıma, cam kenarında sıcak saleplerimizi içerken seyredalsak beyaza bürünmüş caddeden geçen insanları. Ah Ankara ah, burnumda tütüyorsun.. Böylemisindir sen? Senin oralarda kar hakkını verirdi gökten inmenin. Öyle bir inerdi ki durdur durdurabilirsen. Lapa lapa, öbek öbek. Olanca güzelliğiyle yağar kar sende. Senin gibi sert olamaz bu İstanbul. Mizacı akdenizdir onun, sıcaktır; kar nedir bilmez. Sert duramaz hayata senin gibi. Kar denince bu İstanbul eline sus dökemez senin. Bak geliyorum yakında. Ayak bastığımda, vuracak dimi soğuğun yüzüme yine? Karla karışık olsun ama kuru kuru çekemem soğuğunu.




Kısmet: Kabahat… (02/10/2010)

Son Sözler...

Yeni… - 1 Comment
Öğreti… - 2 Comments
İhsan Oktay Anar – Suskunlar… - 9 Comments
Bangkok… - 1 Comment

Abone olmak için:

RSS abone ol!Feedburnerda sizin için yaktım...

E-mail adresinizi giriniz:

  • Giriş
  • İstatistikler...