>    6 Haziran 2008
Bugün günlerden Cuma. İşten sonra eve geldim. Sıkıntılı bir hava var dışarıda, yağmur yağsın istiyorum. Neden evdeyim derseniz, çıkmak istemedi canım. Yağmur yağsa ben de rahatlayacağım.
“Yağmur yağıyor, seller akıyor. Arap kızı camdan bakıyor…” (Anonim)
>    7 Haziran 2008
Odamı toparladım. Beklediğimden uzun sürdü. Sonra çıktım dışarı, güneşin batmasına az kalmıştı belli ki. Kafamda yapmam gerekenlerin listesi geçerken aslında ne yapmak istediğimi çok iyi bilmeden çıktığımı fark ettim. Sadece bir yemek yedikten sonra eve geri geldim. Canım sıkıldı.
“Amaçsız insan, rüzgârsız gemiye benzer.” (Atasözü)
>    8 Haziran 2008
Erken uyandım. İrkilerek açtım gözlerimi. Saat 06.08. Yataktan doğruldum. Saat 08.15.
Bütün gün gezdim. Güldüm. Düşündüm. Hayata geç kalmakla, daha da geç kalmak arasındaki çizgide yürüdüm.
“Tek bildiğim hiçbir şey bilmediğimdir.” (Socrates)
>    9 Haziran 2008
Öfkeyle kalkıp zararla oturmaktan bahsetmiştim ya. İşte o gün bugün. İyice dinlemeden, acaba sorusunu sormadan aklına geleni söylemek yakışmadı bana. Aklıma geleni önce düşünmeli sonra söylemeliydim. Haklı bile olsam, öfkemi kontrol edebilmeliyim. Aslında uysalımdır ama bu tarafımı geliştirmem lazım.
“Öfkeyle kalkan zararla oturur” (Atasözü)
>    10 Haziran 2008
Kaç aydır yapmak isteyip de yapamadığım bir iş için artık daha fazla oturmamam gerektiğini düşünüp hala oturduğum için kendime kızdım. Başlangıcı yaptım. Başlamak bitirmenin yarısıdır. Motivasyonumu bozmayın.
“Tembellikten fayda gelmez” (aylak adam)
>    11 Haziran 2008
Bu akşam milli maç vardı. Bütün maç boyunca Terim’e ve Tuncay’a küfrettik ev ahalisi olarak. Arda ve Semih’in varlığıyla rahatladık. Ben buradan Tuncay’ın kötü oynayışını görebiliyorken, Terim’in oradan nasıl görmediğini uzun zaman merak ettim. Yenince de spor yazarlarının(!) nasıl da dönüverdiklerini görüp bir yerimle güldüm. Rıdvan’ın oyunu okuyuşuna her geçen gün daha çok hayran olduğumu eklemeliyim.
“Her zaman, her yerde, en büyük Türkiye!” (Anonim)