Her kalem ayrı söyler, bize düşen de size sunmak, elimizden geldiğince…

• Ahmet Altan‘dan…Attila İlhan’ın ölümü üzerine… (16.10.05 – Hürriyet)
• Ece Temelkuran’dan… Günümüz Türkiyesinin güzel bir yorumu olmuş… (19.10.05 – Milliyet)
• Tuğçe Baran’dan… Sevmek, korkmak ve Attila İlhan üzerine kendisinden beklemediğim kadar düşündürücü bir yazı… (19.10.05 – Vatan)
• İclal Aydın’dan… Çocukluk hayâllerimiz neydi? Neredeydik, nereye geldik? Düşünmek gerek… (20.10.05 – Vatan)
• İskender Pala’dan… Ramazanı nasıl yaşadığımızı anlayamadığımız günümüzde, eski ramazanlar üzerine… (20-10.05 – Zaman)
• Haşmet Babaoğlu‘ndan… Günümüz “bilgelik anlayışı” ve “mutluluk arayışları” üzerine… (20.10.05 – Vatan)
• Çetin Altan‘dan…Eskinin yeniyle çarpışmasına dair güzel bir yazı. Eskilerin özlenip, yenilerin nasıl kabul edildiğine dair…(21.10.05 – Milliyet)
• Murat Belge‘den…Eğitimsizliğimiz mi yoksa eğitim sistemimiz mi? Ya da yapan mı önemli ne yapıldığı mı? (21.10.05 – Radikal)
• Ahmet Altan‘dan…İnancın bizi koruyan gücünü hissetmeniz için… (23.10.05 – Hürriyet)
• İclal Aydın‘dan… Güneşli bir sonbahar sabahı… (25.10.05 – Vatan)
• Çetin Altan‘dan…Şark köşesi…(26.10.05 – Milliyet)

“Televizyon kapanınca hayat açılır mı?”
Televizyonun hayatımızdaki yeri herkesçe malum. Hele son yıllardaki dizi fırtınası hepimizi bir şekilde bağladı ekrana. Biri bitmeden diğeri başlıyor. Yapımcılar tutarsa kalır tutmazsa yenisini yaparız düşüncesiyle hareket edip tonlarca para kazanıyor. Bazıları da Türkiye’de evlenmemiş insan bırakmamaya yemin etmişçesini düğün bayram yapıyor, ve hayat akarken biz sadece vakit kaybediyoruz. Peki televizyon vaktimizi öldürüyor da faydalı olamaz mı? İngiltere’de kadın başına günlük televizyon izleme oranı 2 saat iken Türkiye’de bunun 5 saat olması düşündürücü değil mi?

Her ne kadar bana anlamsız gelse de bu tür meseleler falların ve kehanetlerin popüler olduğu bu günlerde bu konulara ilgisi olanlar için hazırlanmış bir dosya…