İçimdeki bütün kötü hisleri ve düşünceleri silebilecek bir denize böyle yavaş çekimde kendimi bırakasım var. Kötülükleri alsın, güzellikler bana kalsın. Öyle bir deniz olsa evim işime değil oraya yakın olsun diye uğraşırdım. Böyle bir deniz olmasa bile bana iyi olduğum anları içimde tutmama yarayacak birşey olsa da yeter. İçimde öyle bir deniz var mı acaba?
İnsanın yaptığı en büyük yatırım kendisine yaptığıysa -ki bence bu doğru- benim son zamanlarda yatırım yaptığım söylenemez. Son zamanlarda aklımdaki en büyük soru işareti bununla ilgili. Kendim için kritik olduğunu düşündüğüm bu dönemde ne yapabilirim diye düşünüyorum. Nereye varmak istediğim bir yana, doğrudan hedefe yapılan bir yatırım olmasa bile birşeyler yapmazsam bu dönemi oldukça verimsiz geçireceğim aşikar. Yatırım diyince bunun madden büyük birşey olması da gerekmiyor. Sadece beni bir adım öteye taşıması bence yeterli. İş güç peşinde başkalarının verdiği kararlarla ilerlerken bu önemli detayı atlamanın bedeli zamanla daha da ağırlaşabilir. Zaman hızla akıyor ve geriye dönüp bakıldığında elde sadece kendine yatırdıkların kalıyor.
Bizim komşunun oğlu Ramazan’ı askere gönderirken Ramazan ayını da karşıladık yolda. "Açlık başımda duman, ilk açlık ilk heyecan…" diye söylüyoruz şarkıları ve iftarı beklerken inanılmaz bir heyecan duyuyoruz. Sıcaklar bir taraftan, günlerin uzunluğu öbür yandan; Yaradan’ın terazisi hassastır inancımızla orucumuza devam ediyoruz. Hadi hayırlı Ramazanlar!